Psy sportowe – wskazówki żywieniowe

Szczenięta
Psy rosnące, których przyszłość wiązana jest ze sportem powinny być starannie żywione, pokarmami wysokiej jakości od wieku szczenięcego. Kluczową rolę odgrywa w ich diecie dobrej jakości białko. Głównym dostawcą protein w diecie psa powinno być mięso. Podwyższona ilość pełnowartościowego białka w diecie juniora zapewni zbudowanie i utrzymanie odpowiednio silnej oraz dobrze rozwiniętej masy mięśniowej. Wówczas pies swobodnie może podołać stawianym wobec niego oczekiwaniom. Są to ilości 26-32%. W karmach komercyjnych ważne, by lista składników zawierała dobre źródła białka. Wówczas mamy pewność, że bilans protein oparty jest na białku wysokiej jakości. Dobre źródła białka to: „dehydratyzowane mięso”, „suszone mięso”, „mączka z mięsa” (mączka mięsna). To składniki inne niż „świeże mięso”(składnik ten w procesie produkcji traci na wadze i zwykle staje się niewielkim udziałem karmy) czy „mączka drobiowa” (komponent w żadnym wypadku nie zawiera samego mięsa, a nawet zawierać go wcale nie musi, gdyż zarówno pióra, dzioby, odpadowe ścinki tusz, niewykształcone zarodki to też drób). Jeśli na liście składników karmy znajdujemy wiele roślin strączkowych, zboża, gluten kukurydziany, białko ziemniaczane możemy mieć pewność, że ostateczny rozrachunek białka pełnowartościowego jest bardzo niekorzystny. Słabe białko to nie tylko brak niektórych niezbędnych aminokwasów, których pies sam nie umie generować, co skutkuje brakiem możliwości wbudowania takich protein w struktury tkankowe. Słabe białko to też dodatkowe obciążenie nerek, przez które organizm psa musi wydalić szereg nieprzydatnych mu związków. Dobre białko zostanie wkomponowane w mięśnie, narządy i płyny ustrojowe, zaś złe musi być wydalone. W przypadku karmienia naturalnego (BARF) podwyższoną białkowość diety osiągamy używając w komponowaniu posiłków tych mięs oraz tych częsci tusz, które zawierają więcej protein. Będą to zatem mięsa ze zwierząt młodych (cielęcina, jagnięcina), dzikich (sarna, jeleń, dzik, dzikie ptactwo), filety mięs rzeźnych (piersi drobiowe, udźce mięs czerwonych) oraz króliki i ryby. Należy pamiętać, że bardzo radykalnie w diecie psa sportowego bilans białka podnoszą suszone mięsa stosowane jako nagrody podczas treningów i zadań. Suszone mięsa w stosunku do świeżego zawierają 300% białka.

Przeciętne zapotrzebowanie energetyczne szczenięcia to na 100g pokarmu 450 kcal. W okresie wczesnego szczenięctwa, pomiędzy 8 , a 32 tygodniem życia zapotrzebowanie energetyczne jest dwukrotnie większe od zapotrzebowania dorosłego psa, o tej samej masie ciała. Około 8 miesiąca życia zwierzęcia okres wzrostu jest mniej intensywny i zapotrzebowanie energetyczne szczeniaka wynosi 1,6 x zapotrzebowania energetycznego dorosłego psa, o tej samej masie ciała. U szczeniąt starszych możemy współczynnik obniżać docelowo do 1,2.

Pokarmy dla szczeniąt, z którymi wiązana jest przyszłość sportowa powinny być wysoko strawne i łatwo-przyswajalne. Nieprawidłowe żywienie karmami o dużej zawartości niestrawnych produktów roślinnych będzie skutkowało generowaniem dużych odchodów. Niewiele składników odżywczych „pozostanie w psie”. Bardzo wrażliwy i niedojrzały układ pokarmowy reaguje na złe karmienie biegunkami, czego następstwem jest słabe przybieranie na wadze i trudności w budowaniu masy mięśniowej. Szczeniak, który docelowo ma być psem sportowym nie powinien być w żadnym wypadku otyły. Dlatego tak ważna jest umiarkowana podaż węglowodanów w karmie. Głównym źródłem energetycznym dla mięsożerców są tłuszcze i białka. Nadmiar węglowodanów, które w procesie produkcji karm stają się łatwo przyswajalnymi cukrami prowadzi do otyłości i zaburzeń gospodarowania insuliną. Radykalnym błędem w żywieniu szczeniąt nie tylko sportowych jest nadwyżka błonnika w diecie. Zaburza on wchłanianie wszystkich składników odżywczych, a więc i białka i tłuszczy i witamin oraz minerałów. Przyrost masy ciała powinien być stale monitorowany.
Należy unikać gwałtownego wzrostu, który nie wpływa to pozytywnie na rozwój kośćca zwierzęcia.
Problemy z podażą węglowodanów strawnych i niestrawnych, jak włókno, nie dotyczą szczeniąt karmionych dietą naturalną BARF. Posiłki w zakresie BARF są nisko węglowodanowe, gdyż w 80 procentach składają się z produktów zwierzęcych. Trzeba natomiast zachować odpowiedni stosunek wapnia do fosforu. O ile w karmach komercyjnych zadbać o to musi producent, o tyle w karmieniu naturalnym my sami. Nie jest to trudność nadzwyczajna. Wystarczy wiedzieć, że szczenięta poniżej 14 tygodnia życia to minimalny stosunek Ca:P = 1:1, maksymalny: 1,6:1, powyżej 14 tygodnia życia: minimalny 1:1, maksymalny: 1,8:1. Jeśli szczeniak jest żywiony komercyjną karmą wysokiej jakości to nie należy uzupełniać jego codziennej diety dodatkami mineralnymi, ponieważ ich nadmiar może mieć negatywny wpływ na jego zdrowie. Wg AAFCO pokarmy dla psów rosnących powinny zawierać minimum 1,0% wapnia i 0,8% fosforu w suchej masie.

Psy dorosłe
Dieta psa sportowego w okresach pomiędzy zawodami, przy umiarkowanym wysiłku fizycznym nie odbiega od karmienia bytowego. Należy pamiętać o wszystkich zasadach racjonalnego żywienia mięsożerców, a więc o dobrym białku, o podaży umiarkowanej ilości węglowodanów. To wszystko odnosi się zarówno do psów młodych, jak i dorosłych, pracujących i sportowych. Specyfika karmienia w okresach treningów i samych zawodów powinna być ściśle dostosowana do indywidualnych potrzeb psa i uzależniona od rodzaju wysiłku. Energetyczne potrzeby psa sportowego wzrastają półtora do dwóch razy w stosunku do zapotrzebowania bytowego. Jeśli pies pracuje w zimie podaż energi musi dodatkowo uwzględniać uwarunkowania środowiskowe, jak temperatura. Energetyczność karmy może wzrosnąć o kolejne 50%.
Karmy dla psów intensywnie trenujących są bogate w tłuszcze, białko. Muszą to być karmy intensywnie skoncentrowane, łatwo przyswajalne, ponieważ nie mogą mieć zbyt dużej objętości. W okresach bardzo intensywnych treningów i w skrajnych warunkach, np. w przypadku psów zaprzęgowych trenujących zimą zapotrzebowanie energetyczne może wzrosnąć nawet dziesięciokrotnie. Ważne jest, by również tłuszcze w żywieniu psów sportowych pochodziły ze źródeł zwierzęcych. Tłuszcz decyduje o smaku potraw, jest chętnie spożywany przez psy. Większość tłuszczów zwierzęcych zawiera nasycone kwasy tłuszczowe, które podczas spalania generują mniej wolnych rodników niż nienasycone kwasy tłuszczowe pochodzenia roślinnego. Nie występuje u psów ryzyko miażdżycy, gdyż taka jednostka chorobowa nie istnieje w medycynie weterynaryjnej. Tłuszcze zwierzęce są jedynym źródłem EPA i DHA- kwasów tłuszczowych koniecznych do prawidłowego funkcjonowania organizmu psa, których on sam syntezować nie ma zdolności.

Suplementacja
Niezbędną suplementacją diety psów sportowych wydaje się być chondroprofilaktyka. Zapewnia ona ochronę stawów, ich regenerację i warunkuje prawidłowe funkcje. Suplementy, których możemy uzyć w chondroprofilaktyce to glukozamina, chondroityna, metylosulfanylometan, kwas hialuronowy, witamina C, kwasy tłuszczowe omega 3. Nawet najlepszej jakości karma nie zapewni odpowiedniej ilości tych związków psu narażonemu szczególnie na obciążenia układu kostno stawowego. To właśnie obecność wymienionych wyżej substancji kwalifikuje karmę do miana”mobility”. Jednak nie to jest najważniejsze przy wyborze karmy. Najistotniejsza jest istota karmy, a więc rodzaj białka, tłuszczu i ilości analityczne makroskładników. Nie warto się kusić na słabej jakości karmę z dodatkiem glukozaminy i chondroityny. W chondroprotetyki zawsze możemy wzbogacić dietę suplementami. Najlepiej jeśli będa one pochodzenia organicznego. L-karnityna to kolejny składnik, o który warto wzbogacić dietę psów sportowych. W połączeniu z ruchem redukuje odkładanie się tkanki tłuszczowej oraz usprawnia funkcjonowanie układu ruchu.
W diecie psów sportowych nie powinno zabraknąć nutraceutyków z potencjałem antyoksydacyjnym. Wolne rodniki przyspieszają procesy starzenia się organizmu. Udowodniono, że odpowiednia podaż antyoksydantów w codziennej diecie psa, już w zaledwie dwa tygodnie jest w stanie złagodzić stany zapalne. Silnymi antyoksydantami w diecie psów są karotenoidy. Może to być luteina (żółtko jaja) czy astaksantyna(kryl). Potężne działanie przeciwutleniające posiada też witamina C (dzika róża), witamina E (oleje rybne).

Jakość diety psów sportowych ma kluczowe znaczenie w zachowaniu zdrowia i osiąganiu zadowalających wyników. Warto ustalić plan żywieniowy już na starcie życia psa z przyszłością sportową. Pamiętajmy: osiągnięcia sportowe są ważne, ale najważniejszy jest dobrostan psa. Godzi się holistycznie spojrzeć na życie psa sportowego.

4 Komentarze

  1. Bardzo ciekawy blog i strona. Sam nie lubię jeść byle czego. Dlaczego mój pies miałby jeść również byle co tylko dlatego że wygodniej otworzyć puszkę czy nasypać karmy. Dobrze byłoby rozwinąć ten wątek jak w tytule o realne porady. Brakuje mi tutaj trochę jak postępować z żywieniem u szczeniąt i młodocianych psów. Czy też stosować przelicznik 2% masy ciała? Przez żywienie rozumiem cały kontekst blogu i artykułów zawartych na stronie.

  2. Przepraszam, nie do końca przeczytałem. Super blog. Wreszcie ktoś pisze coś normalnie a nie bełkot. Ja bym nie chciał jeść całe życie chrupek z 30kg wora z Biedronki. Nawet jakby się uśmiechała pokazując zęby w kolorze B1.

Dodaj komentarz

Wymagane pola są oznaczone *.